سـلام ... خــداحــافظ

وای به روز همتون

از همهتون پیش خدام شکایت میکنم

همه تنهام گذاشتید

دلم رو له کردین زیر پاهاتون

همه شما ... همه شما پست هستین

جز یه نفر که هنوزم به یادمه

میرم اما بدونید که بد جور انتقام میگیرم

نمیدونم اصلا چرا میام اینجا مینوسم.اما میدونم که هیچ وقت نمیخوام این نوشته ها از بین برن چون خود زندگیم هستن

امروز یکی از دوستام یه چیزی بهم گفت که قشنگ منو توصیف کرد

فاضل گفت : تومثل تهلول هستی...دوای دردا هستی اما خودت درمون نداری

حسابی به فکر رفتم.راست میگه ... همیشه تا اونجا که تونستم مشکلات همه رو حل کردم از یه زنگ زدن با موبایلم جلوی کلانتری گرفته تا آرامش دادن به یه دوست.

اما هیچوقت کسی نبوده یا اگه بوده نتونسته مشکل من رو حل کنه...

برای بار خیلیم دلم گرفته اونقدر تنگ شده که داره منفجر میشه

یه زمانی فکر میکردم خیلی گناه میکنم فکر که میکنم میبینم خیلی هم خوبم چشام رو نگه میدارم ذهنم رو میشورم و ...سالها میگذره از زمانی که من به این جهان اضافه شدم .تا اونجا که یادم میاد برای پیشرفت بوده که اومدم پس باید بشه ...

واسه تو میگم.از تجربیاتت استفاده کن.مطمئن باش جلو میفتی.

یه حسی به من میگه میرم خارج از کشور و اینجا نمیمونم البته ایران رو دوست دارم خیلی زیاد اما تهران و اصفهان رو دوست ندارم

امروز حرفام رنگ همیشه نبود اما کسی نیست باش حرف بزنم پس اینجا میگم

ببخشید زیاد وراجی کردن

bye